Mahakala (Sanskrit voor "grote zwarte") is een Dharmapala ("dharmabeschermer") in het Vajrayana (Tibetaans boeddhisme), het Japans boeddhisme en het Theravada. Binnen het Hindoeïsme wordt Mahakala beschouwd als de woeste kant van Shiva, maar wordt meestal Bhairava genoemd.
In het Japans boeddhisme behoort Mahakala tot de vierde hiërarchie van godheden.
Mahakala is een demon, maar een goedaardige demon wiens taak het is de dharma te beschermen. Mahakala's typische zwartheid symboliseert zijn allesomvattende natuur, aangezien dat hetgene is waarin alle kleuren zich oplossen. Net als kleuren verdwijnen in het zwart, verdwijnen ook namen en vormen in de Mahakala. Aangezien zwart ook de afwezigheid van kleur is betekent het de natuur van de uiteindelijke realiteit.
De Mahakala wordt in drie vormen vereerd, ieder met hun eigen eigenschappen. Je hebt de zesarmige Mahakala die vooral binnen de Gelugpa wordt gebruikt en een emanatie van Avalokiteshvara is. De vierarmige Mahakala wordt vooral binnen de Nyingmapa gebruikt en wordt beschouwd als bijzonder goed karma. En tenslotte is er de witte Mahakala die wensvervullend is.